را به شكوفائى مىسپرد ( 1 ) و اگر تو اى ( امام صادق ( ع ) بگوئى چنين نيست ، سخنت حق و فرمانت حتم و خالى از تعصّب است . من خدا را گواه مىگيرم كه قول تو ، بر فرمانبرو نافرمان حجت است . براستى كه از غيبت ولىّ امر و قائمى كه نشاط انگيز و ظفر بخش جان ما است ، گريزى نيست ، بر چنين غائبى درود مدام خدا باد . وى روزگارى را در غيبت مىگذراند ، و چون ظهور كند ، شرق و غرب را از عدل و داد پر مىكند . « حيان سراج » كه راوى اين حديث است ، خود كيسانى مذهب است « اربلى » نيز اين حديث را در « كشف الغمه » آورده است . سخن مرزبانى : وى در « اخبار السيّد » گفته است : سيد بن محمّد ( رحمه اللَّه ) بىترديد كيسانى بود و اعتقاد داشت كه محمّد بن حنفيه همان قائم مهدى و مقيم در جبال رضوى است و شعرش دليل بر درستى گفتار ما و كيسانى بودن اوست و از اشعار او است : اى كوه رضوى ! چرا امامى كه در تو منزل دارد ، ديده نمىشود ، براستى كه از عشقش ديوانه شديم اى پسر وصىّ پيغمبر كه زنده و مرزوقى ! اين غيبت تا كى و تا چند ؟ آرزوى من ديدار تو است و از اينكه بميرم و ترا نبينم ، نگرانم . البته وى رحمه اللَّه - از اين آئين برگشت و به امامت امام صادق گرويد و اين اشعار را سرود : تجعفرت باسم اللَّه و اللَّه اكبر و ايقنت ان اللَّه يعفو و يغفر و هر كس گمان برد كه سيد بر مذهب كيسانى باقى ماند ، دروغ پرداز و طاعن است و از روشنترين دلائل نادرستى اين نسبت ، دعا و ثنائى است كه امام صادق

--> ( 1 ) - مصراع دوم اين بيت در روايت حافظ مرزبانى چنين است : به شكوفانى عدل او هر كهنه اى نو مىشود .